ما آدمها انگار گم شدیم! مبدا و مقصد کجاست؟ به دنبال چی باید باشیم؟ لذت کجاست؟ لذت در با کی بودنه؟ لذت در چیه؟ برای کی و برای چی تلاش کنیم؟ دنیا کوچیکه یا بزرگ؟ تو یک کلمه، گمشده ات رو پیدا کردی؟ پیدا کردی کی رو از همه بیشتر دوست داری؟ فهمیدی کی بیشتر از همه دوست داره؟ فهمیدی به کی میتونی اعتماد کنی؟ فهمیدی کی هیچوقت تنهات نمیزاره؟

راز فقط عشق است... یعنی گمشده زندگی ما عشق واقعی هست. کسی رو پیدا کنیم باهاش به اوج برسیم، رویایی زندگی کنیم. گمشده زندگی ما اینه که باید از اتفاقات زندگی بفهمیم فقط خداست که میتونه اون زندگی رویایی رو برای ما رقم بزنه. ماها میریم دنبال پول و ماشین و سفر و... که به اون لذت برسیم ولی نمیرسیم. اون لذتی که ما میخوایم در ماده نیست، روحانی و احساسی هست درسته؟ اوج روح و احساس خداست. پس باید خدا رو پیدا کنیم. خدای واقعی. خدای واقعی از روی عشق پیدا میشه یعنی ما باید بدونیم خدا برای چی ما رو خلق کرد؟ باید باور کنیم که فقط از روی عشق بوده. اگر درک کنیم اونوقت از بوییدن یک گل به خدا می رسیم چون میدونیم خدا این رو از روی عشق به ما آفریده. اینها رو آفریده که ما یادمون بیاد چقدر دوستمون داره و بریم سمتش. روزمرگی و دنیازدگی ما رو از اصل که عشق باشه دور کرده وقتشه باور کنیم گمشدمون عشق خداست. وقتشه بریم تو طبیعت و به خودمون بگیم که خدا اینها رو برای من خلق کرده. گل رو بو کنیم بگیم واقعا خدا این رو برای من خلق کرده. این همه گل و درخت و پرنده زیبا رو برای من خلق کرده؟! چرا؟ چون عاشقته. شاید بپرسی مگه من چی دارم که اینقدر عاشقمه که این همه زیبایی رو برای من آفریده؟ این دریای زیبا آسمان زیبا رو برای من آفریده. دلیل نداره، بهمین خاطر عشق خدا واقعیه چون عشقی که دلیل داشته باشه خالص نیست ولی عشق خدا خالصه و بهمین خاطر دلیل نداره. خدا از روی بی نیازی و خالصانه عاشقته.